© Etienne van Berlo

Coconut Enterprice

Vergelijkbaar met een totempaal is dit een verticaal verhaal, anders dan een horizontaal gelezen cartoon. een totempaal is heilig en werden vroeger gebruikt als familiewapen, maar dan in een houtenpaal gebeeldhouwd in plaats van vlag of bord. Ik wil een totempaal maken met als boodschap naar de dieren om ons heen. Als we het over de planeet aarde hebben, zijn we geneigd aan mensen te denken en worden dieren vergeten. Het is een installatie met een boodschap en een momentopname, vandaar dat je het beeld ook een beetje ziet aftakelen, want het is een gematerialiseerde vluchtige gedachte. Het gaat over dieren die vechten tegen uitsterven en anderen dieren die weer in opstand komen. Het beeld is als een spookbeeld op een vlot, die snel ook weer gaat verdwijnen. door de zon gaan alle kleuren donkerder worden en anderen weer lichter. De contrasten qua kleur worden steeds minder scherp. het geel is inmiddels bruin en het roze wordt steeds witter. alle tape waar de beelden mee bekleedt zijn gaan losser hangen, als een verscheurd vlaggenschip, dat elk moment in de mist kan verdwijnen.
10.000 jaar geleden is er een stuk land bij Australië gescheiden door de stijgende zeespiegel. Vergelijkbaar met een vlot, dat los komt en wegdrijft. Dit resterende eiland werd bewoont door o.a. kleine Kangaroos, verstopt in de bossen. Door Europese kolonisatie van dit drijvende eiland werden bossen gekapt en ingeruild voor agrarische landbouw. Het zelfde zie je heden ten dagen in o.a. Brazilië. De kleine kangaroos werden gezien als een plaagsoort, omdat ze van het gras vraten en werden daardoor bijna uitgeroeid. Door evolutie namen ze wraak: het landschap was vlak en uitgestrekt, de kleine Kangaroos werden groter. In mijn eigen gedachte, al werkend aan het skelet kreeg ik de fantasie van een spookvlot dat ronddreef, bestuurd door de alfa Kangaroo met het skelet van een T-rex. Het soort dat de aarde miljoenen jaren geleden domineerde, en waarvan men dacht dat hij uitgestorven was, maar terug keert in de vorm van een kangaroo en zich dus echt niet laat uitmoorden door een klein soort als de mensheid. Mij viel op, dat de anatomische skeletbouw van de kangaroo overeenkwam met die van de T-rex. Ik zag dan ook grote T-rex dino’s rondspringen als kangaroos, waardoor de aardschil begon te verschuiven als een sinasappelschil. het geweld van zoveel rondspringende dino, moet zo zijn effect hebben gehad op de centrifugaal krachten van de planeet aarde?
Net als een dalai-lama uit Tibet gaat de kangaroo i.p.v. geisoleert te blijven, per vlot een wereld-tour ondernemen, om zijn boodschap te verkondigen. Op de tussenreis nodigt hij de olifant uit, ook mee te varen op zijn wereld-tour per vlot. Ook bijna uitgestorven, het grootste landdier op aarde, intelligent en gevoelig. handig vanwege zijn grote slurf, voor het grijpen van voorwerpen en anderen dieren. d.m.v. de Kikker zijn kwaakblaas lokt hij anderen soorten naar zich toe; Hij fungeert als trompetist, die alarm slaat en de aandacht naar zich toe trekt, zodat mensen gaan luisteren. Het wilde paard, bevrijdt aan de wil, die de mens hem probeerde op te leggen. En uiteindelijk de moderne auto, geevolueert uit de heilige koe en anderen voorganger met zijn hoeveelheid aan ‘paardenkrachten’. Om onze schijnbare status als alfa-wezen te bevestigen, viert en rijdt de mensheid, triomfantelijk met een onthoofde kangaroo de rondjes door de straten. De aap (onze kleine voorganger en geweten) zegt: “Wie in vrede leven wil, moet horen, zien en zwijgen.”
“Van koe naar koelkast” Sarcastische spreuk
De olifant is afstammeling van de zeekoe. dit is een waterdier, dat evolueerde tot landdier. Nu uiteindelijk zijn er in plaats van 18 soorten olifanten, nog 2 overgebleven en bijna uitgestorven. Vandaar dat hij geparkeerd staat bij het LUMC leiden. Binnenkort en hopelijk gaan we het niet meemaken, worden de laatste restjes geconserveerd (voor onderzoek en archief) in een koelkast, zodat het niet te snel zal gaan bederven.