© Etienne van Berlo

Liebesnest

Ik word voor een groot deel beheerst door een drang naar het archaïsche, het primitieve. Ik schommel in mijn proces tussen figuratief en abstracte beeldhouwkunst. Dring ik een figuur op, of laat ik de interpretatie volledig vrij voor de toeschouwer? Versimpeling is geen doel in de kunst, maar ik kom vaak uit bij versimpeling wanneer ik de ware essentie van dingen benader. Simpele beelden hebben een open uitstraling, waardoor het zich niet opdringt, maar ruimte biedt voor verdere persoonlijke interpretatie. Omdat mijn beeldtaal laagdrempelig is, heeft de beschouwer de mentale vrijheid, eigen persoonlijke vervormbaarheid los te laten op mijn beeld als uitgangspunt.