© Etienne van Berlo

Méduse 7.25

De Méduse is een kunstmatige ingreep in de openbare ruimte, die oproept tot verwondering en contemplatie. Het ontbreken van visuele stimuli werkt verdovend op de gemoedstoestand. Bewoners en voorbijgangers dienen zich bewust te zijn van de flexibiliteit van hun eigen omgeving en van de mogelijke alternatieven. Het bushokje is als een onderzeeboot en mijn Méduse symboliseert het zeeleven. De Méduse leeft in het water, en beweegt ongedwongen voort in zijn omgeving. Met zijn tentakels aardt hij op een plek naar keuze en laat mensen via zijn traptreden naar boven kijken. Het gebruik van de oranje terracotta kleur is een verwijzing naar de fragiliteit van de menselijke psyche. Net als gebakken terracotta, is de psyche ook eenvoudig te breken en kan het barsten. Natte klei is echter flexibel en makkelijk vervormbaar, net zoals de openbare ruimte dit zou moeten zijn.